ساختار فضا و پروژه
آشنایی با فضا
فضا (Space) بالاترین سطح سازمان‌دهی و ایزولاسیون داده‌ها در داده‌لند است و نقشی مشابه یک پایگاه داده مستقل را ایفا می‌کند. هر فضا می‌تواند چندین «پروژه» را در بر بگیرد. تمام جداول و دیتاست‌های یک فضا—حتی در صورت قرارگیری در پروژه‌های مجزا—به صورت یکپارچه قابل اتصال (JOIN) و تحلیل هستند؛ در حالی که داده‌های دو فضای متفاوت کاملاً از یکدیگر ایزوله بوده و ترکیب مستقیم آن‌ها امکان‌پذیر نیست.
سازمان‌ها، هلدینگ‌ها و سوپراپ‌هایی که به دید کلان تحلیلی از تمام زیرمجموعه‌ها نیاز دارند، باید داده‌های خود را درون یک فضای واحد سازمان‌دهی نمایند. تهیه طرح‌ها، قیمت‌گذاری و سهمیه منابع پردازشی نیز در سطح فضا محاسبه و بر تمام پروژه‌های درون آن اعمال می‌گردد.
آشنایی با پروژه
پروژه درون هر فضا به عنوان یک دیتامارت (Data Mart) عمل می‌کند و منابعی نظیر دیتاست‌ها، کالکشن‌ها و استوری‌ها را بر اساس ساختار سازمانی، دپارتمان‌ها یا حوزه‌های کسب‌وکار دسته‌بندی می‌نماید.
پروژه‌ها مرز ایزولاسیون داده ایجاد نمی‌کنند و صرفاً ساختاری برای دسته‌بندی منطقی و مدیریت دسترسی کاربران فراهم می‌سازند؛ بنابراین جداول پروژه‌های مختلف در یک فضا همچنان در کوئری‌ها قابل ترکیب هستند. ایجاد، تغییر نام یا حذف پروژه‌ها تاثیری بر جداول و داده‌ها ندارد و ساختار آن‌ها کاملاً غیرمخرب است.
مثال ساختار هلدینگ
در هلدینگ‌ها می‌توان برای هر شرکت تابعه یک پروژه مجزا و در کنار آن‌ها یک پروژه عمومی جهت تجمیع شاخص‌های کل کسب‌وکارها تعریف نمود.
مثال ساختار پلتفرم
در کسب‌وکارهای پلتفرمی چندوجهی، تفکیک پروژه‌ها بر اساس وجه عرضه (Supply) و وجه تقاضا (Demand) به همراه یک پروژه مشترک برای تحلیل‌های متقابل پیشنهاد می‌شود.
مثال ساختار B2B
در مدل‌های کسب‌وکار B2B، پروژه‌ها ابزاری مناسب برای جداسازی داده‌ها به تفکیک مشتریان و اعطای دسترسی‌های اختصاصی گزارش‌گیری به آن‌ها به شمار می‌روند.
مثال ساختار عمومی
در شرکت‌های تک‌کسب‌وکاری، تعریف پروژه‌ها منطبق بر دپارتمان‌های سازمانی (نظیر بازاریابی، مالی، فروش و فنی) مناسب‌ترین الگو است.
مثال ساختار ترکیبی
در سازمان‌های بزرگ یا سوپراپ‌ها، امکان ترکیب الگوها وجود دارد؛ به گونه‌ای که در کنار پروژه‌های اختصاصی هر محصول، پروژه‌هایی برای دپارتمان‌های اشتراکی متمرکز در نظر گرفته شوند.
