تفاوت درج با ورژن و آپدیت

تمامی جداول سفارشی و ماژول‌ها در داده‌لند بر اساس یکی از دو روش درج با ورژن یا درج با آپدیت مقداردهی می‌شوند. انتخاب نوع درج تعیین می‌کند که آیا تاریخچه تغییرات ردیف‌ها حفظ شود یا صرفاً آخرین وضعیت هر رکورد نگهداری و بازنویسی گردد.

دسترسی

تعیین نوع درج در زمان ساخت جداول سفارشی انجام می‌شود و دسترسی به آن از مسیر ایجاد دیتاست میسر است. امکان تغییر نوع درج پس از ساخت جدول وجود ندارد.

درج با ورژن

این روش برای سناریوهایی مناسب است که ثبت تاریخچه تغییرات و بررسی روند زمانی داده‌ها اهمیت دارد:

• تاریخچه کامل: هر رکورد شامل چندین ردیف در گذر زمان است و امکان ارزیابی و تحلیل نسخه‌های قبلی داده فراهم می‌شود.
• یکتاسازی داده: جلوگیری از ثبت رکوردهای تکراری بر مبنای ستون‌های dl_id و update_time (و در جداول آزاد صرفاً بر اساس dl_id) انجام می‌پذیرد.
• پارتیشن‌بندی ماهانه: در جداول وقایع و استیجینگ، رکوردهای جاری و تاریخی به صورت خودکار بر مبنای ستون update_time در پارتیشن ماهانه متناظر قرار می‌گیرند.
• امکان حذف ردیف: قابلیت حذف ردیف‌ها وجود دارد.
• عدم پشتیبانی از کلید اصلی و آپدیت جزئی: در این روش امکان تعریف کلید اصلی (Primary Key) یا اعمال آپدیت جزئی وجود ندارد.

درج با آپدیت

این شیوه برای مواردی کاربرد دارد که تنها آخرین وضعیت هر موجودیت اهمیت دارد و ردیف‌های موجود آپدیت می‌شوند:

• آخرین وضعیت: هر رکورد بر اساس کلید اصلی تنها یک ردیف دارد که همیشه آخرین وضعیت داده را نشان می‌دهد.
• یکتاسازی بر مبنای کلید اصلی: یکتاسازی داده‌ها مستقیماً بر مبنای کلید اصلی (Primary Key) انجام می‌پذیرد و متکی بر تاریخ یا زمان نیست.
• مدیریت داده‌های دیررس (Late Data): اگر اطلاعات قدیمی‌تر یک رکورد به دلیل تاخیر در ارسال پس از اطلاعات جدید به سیستم برسد، سیستم بر اساس ستون update_time مانع از جایگزینی داده‌های جدید با داده‌های قدیمی می‌شود (این قابلیت در جداول وقایع و استیجینگ فعال است).
• آپدیت جزئی (Partial Update): امکان تغییر ستون‌های دلخواه بدون نیاز به ارسال تمامی مقادیر ردیف فراهم است.
• امکان حذف ردیف: قابلیت حذف ردیف‌ها وجود دارد.
• عدم پارتیشن‌بندی زمانی: در این حالت پارتیشن‌بندی ماهانه زمانی اعمال نمی‌گردد.

جدول مقایسه

در جدول زیر تفاوت‌های اصلی این دو شیوه درج مقایسه شده است: